Unwritten

80 x 80cm Als ik schilder, zit ik alleen in mijn kleine atelier, met enkel het gezelschap van mijn doek, verf en goeie muziek. Dan begin ik vaak te fantaseren over wat er door het hoofd zou gaan van de persoon die op mijn doek tevoorschijn komt. Toen het nummer "Unwritten" speelde (van Natasha Bedingfield),... Lees verder →

Diva

80 x 100cm Ik heb nog niet zo vaak met rood gewerkt, maar nu had ik daar echt zin in. Ik vond dat het ook klopte voor dit portret. Ze ziet er wat hard en onbereikbaar uit, met haar sluier en zware make-up... maar ikzelf heb me zo geamuseerd toen ik hieraan werkte.

Zestien

80 x 100cm Dit doet me hard denken aan sommige jongeren die ik voor mij in de klas heb. Zo stoer. Klaar om de wereld te ontdekken en te veroveren. Maar zo onzeker als je eens dichterbij kan kijken.

Deugniete

40 x 80 cm De afgelopen maanden heb ik vanalles geprobeerd te schilderen (landschappen, bloemen, noem maar op), maar dat leverde niet veel op waar ik tevreden over was... Aan dit werk was ik begonnen met de volle goesting om nog eens een portret te schilderen. Ik kan alleen maar concluderen dat personen schilderen het liefste... Lees verder →

Broers

3 keer 30cm x 40cm Ik heb 3 zonen en elke dag ben ik de gelukkige toeschouwer van ware broederliefde, broederlijk delen en noodzakelijke broederruzies... Ze kunnen elkaar moeilijk missen en ik kan alleen maar hopen dat ze er altijd voor elkaar zullen zijn. De affiche van Kommil Foo (over hun voorstelling "Schoft") deed me... Lees verder →

Retro

60 x 80 cm Gebaseerd op een foto van zo'n 65 jaar oud. De foto was klein en niet scherp, maar toch... Ik was meteen gecharmeerd door dit verlegen meisje, met haar schoenen die te groot lijken.

Masker

60 x 80cm In plaats van mijn doek netjes op een ezel te zetten, legde ik het deze keer buiten in het gras. Ik schilderde er op los en keek niet op een spetter meer of minder. Ik had aanvankelijk geen plan over wat ik juist wou schilderen, pas na een tijdje besloot ik om... Lees verder →

Spiegel

50 x 50cm Confronteren en ontwijken... Sober van kleur, maar tegelijk complex. Ik vind ogen altijd heel interessant (de spiegel van de ziel, weet je wel...), maar hier heb ik meermaals gedacht om dit werk niet af te maken. Het leek alsof ik een puzzel zat te maken, waarvan de verschillende delen niet in elkaar... Lees verder →

WordPress.com.

Omhoog ↑