Helden

100_8080.JPG

100 x 100cm

Als ik bij mijn grootouders in het rusthuis langsga, word ik steevast getrakteerd op twee brede glimlachen. Ze hebben graag bezoek. Maar ze kunnen het niet wegstoppen: als er een achterkleinkind naar binnen stormt, fonkelen hun ogen dubbel zo hard.

Wanneer ze bij het begroeten m’n kinderen ietwat beverig vastpakken met hun rimpelige handen, druipt de affectie er van af. Prachtig om te zien.

Ik liep er al lang over te tobben; hoe kan ik zoiets uitdrukken op doek? Het zijn uiteindelijk deze handen geworden. En ik heb ze meteen heel groot geschilderd. Want het gaat over iets groots.

Reacties zijn gesloten.

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: