Unwritten

100_8071.JPG

80 x 80cm

Als ik schilder, zit ik alleen in mijn kleine atelier, met enkel het gezelschap van mijn doek, verf en goeie muziek. Dan begin ik vaak te fantaseren over wat er door het hoofd zou gaan van de persoon die op mijn doek tevoorschijn komt. Toen het nummer “Unwritten” speelde (van Natasha Bedingfield), leek dat helemaal te vertellen waar ik naar op zoek was. Of misschien klopte het gewoon bij hoe ik me voelde op dat moment. Ik drukte op repeat om nog eens beter te luisteren. En nog eens. En nog eens…

Reacties zijn gesloten.

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: